Résidence Palace werd tussen 1923 en 1927 gebouwd naar de plannen van de Zwitserse architect Michel Polak. Het was opgevat als een enorm luxueus appartementsgebouw, dat de rijke bewoners meteen ook een zwembad, een theater, boetieks, kamermeisjes en butlers te bieden had.

Vandaag zitten er dus allerlei persorganen, lekker dicht bij het epicentrum van de Europese besluitvorming.

Het gebouw is echt een stad in de stad, een doolhof vol kleine kantoortjes en zaaltjes waar onbestemde recepties en vergaderingen plaatshebben. De restanten van het verleden (glas-in-lood, mozaïeken...) zijn er nog. Oude foto’s aan de muren tonen wat verdwenen is.

Dat het gebouw vooralsnog niet echt tot zijn recht komt, heeft te maken met de werven rondom. Vlak ernaast kunt u inderdaad de bouwput zien waar straks het zogenaamde ‘Ei van Van Rompuy’ gelegd wordt, de nieuwe hoofdzetel van de Europese Raad. Maar goed, rechts van de patio met fontein in Blok C, is in de voormalige banketzaal een café-restaurant gevestigd, met de parketvloer, de moulures, de hoge ramen en de originele kleuren uit de jaren 1920.

Alleen jammer dat de zaal door enkele tussenschotten verknipt wordt. Je kunt hier snel een deftig hapje komen eten tussen het journaille. Een Stella, een glas wijn of een koffie behoren ook tot de mogelijkheden. Daarvoor is nog een salon voorzien dat met zijn parket, manshoge lambrisering, rode zeteltjes en staanlampen in neo-art-deco doet denken aan het decor van de Twin Peaks-scènes met de dansende dwerg. Al is de werkelijkheid met die internationale tête-à-têtes en internationale kranten hier uiteraard iets prozaïscher.