Inmiddels heeft het een meer dan waardige opvolger gekregen met de naam Midi. Nieuwe uitbater Benoît Vano creëerde een vrolijk interieur met kleurrijke tafeltjes, dat leuk contrasteert met het urban kanaalzicht door de imposante ramen.

Aan de grote toog bij de inkom maak je een keuze uit tal van slaatjes, broodjes (ook boterhammen of ciabatta’s, €4 > 5), en warme dagsuggesties zoals lasagne of stoemp (€10 > 13). Je betaalt alles vooraf, en gaat dan met een genummerde kubus aan een tafeltje naar keuze zitten wachten op de bestelling.

Veel privacy heb je niet, want de tafels staan in lange rijen opgesteld. Maar dat is helemaal niet erg, omdat het geheel in een gezellig geroezemoes baadt dat individuele conversaties brasseriegewijs overstemt. Wie alleen eet, kan een van de vele magazines lenen, of mijmerend genieten van het uitzicht.

Wij smulden van een rundstartaar op Italiaanse wijze, op smaak gebracht met olijfolie, truffel, rucola en parmezaanschilfers (€14), die in een copieuze portie werd opgediend met een slaatje en knapperige frietjes. Hoewel we de rest van de dag geen honger meer zouden krijgen, hebben we ons – alles voor de lezer – toch opgeofferd voor de ultieme chocolademoussetest, die doorgaans bepaalt of we een restaurant gewoon goed of zeer goed vinden. Het lege potje achteraf sprak boekdelen: dit is een geweldige ontdekking. We zijn alvast zeer jaloers op de werknemers van de grote bank aan de overkant van de straat, die hier iedere middag kunnen komen lunchen!