De kans op een rustig plekje is hier dan ook groter. Het terrasje in de smalle straat (de Boterstraat is groter dan de Korte Boterstraat, maar toch nog altijd klein) moet noodgedwongen bescheiden blijven, maar binnen is het al bij al ook aangenaam. Al verpest die ingebouwde mezzanine veel van de potentiële charme. Aan de muren hangen enkele handpoppen en prettig naïeve schilderijen, waaronder één dat alle monumenten van Brussel – van het Manneken tot het Berlaymont-gebouw – in één beeld samenbrengt.

Op een discrete televisie rijden de Belgische wielerklassiekers voorbij. Ook de enorme blaasbalg voor de haard draagt bij tot het rustieke kader, maar aan de klassiekers op de Grote Markt zelf kan Le Manneken toch niet tippen. Het personeel serveerde vriendelijk een Brusselse wafel die er net mee door kon, en het speculaasijs was voortreffelijk. Op de kaart staan voldoende bieren en wijnen, en behalve snacks, pasta’s en salades ook behoorlijk wat typisch Belgische toeristengerechten. De mosselpotten worden af en aan gebracht.

Een extra troef is het ontbijt dat tussen 8 en 11.00u geserveerd wordt. Daarna blijft de keuken tot laat open. In deze zaak die van net na de oorlog dateert, komen ook enkele Brusselse folkloristische verenigingen als de Orde van de Bloempanch, de Orde van de Meiboom of de Orde van de Kiekefretters regelmatig langs.