Voor de liefhebbers staat er ook een tafelvoetbaltafel. De naam van het kleine café verwijst naar het instrument in Boris Vians surrealistische roman L’écume des jours: een piano waarmee je cocktails kunt bereiden als je er jazz op speelt. Er bevindt zich ook effectief een uitvoering van het fantastische instrument in de zaal, en die schijnt nog te werken ook. De piano speelt alleen een beetje vals.

Le Pianocktail is alleen ’s avonds geopend en dat kwam Brusselaar Yoann goed uit. Hij zocht immers een pand om overdag uit te baten. Sinds een halfjaar huurt hij dezelfde ruimte dus om er ’s middags dagschotels en drank te serveren aan de gemengde bevolking van de Marollen. Studenten, artiesten en echte Marolliens zitten hier naast elkaar, want Yoann vult het gat tussen de sociale en de reguliere restaurants.

Hij werkt met variabele prijzen voor zijn dagschotel, in functie van het inkomen van de klanten. 4 euro is de minimumprijs en ook de kostprijs van de maaltijd. Wil je de zaak ondersteunen dan betaal je 8 of 10 euro. In ieder geval krijg je altijd waar voor je geld, want Yoann kookt vegetarische maaltijden met een rijk smakenpalet en biologische ingrediënten. De groente- en/of fruitsapjes zijn supervers, een koffie of thee moet maar 1 euro kosten, en ook de bieren van Brasserie de la Senne zijn verkrijgbaar. Het gefilterde kraantjeswater is zelfs gratis...