Negen maanden geleden werd het overgenomen door Gregory, een associé van de patron van El Metteko in het centrum, die ooit ook met Brasserie de l’Union in Sint-Gillis begon.

De sporen daarvan zijn ook hier merkbaar: er hangt een fotootje van Union aan de muur, en ook Cuba is present. Als Castro straks dan toch eindelijk sterft, kunt u wellicht hier terecht voor een eresaluut. Voor de rest vooral foto’s van jazzmusici, want behalve een jong stamcafé is dit ook een muziekcafé.

Voor een buitenstaander is het grote geheim van Excelsior de authentieke parochiezaal die zich er vlak achter bevindt. Ze is nog steeds eigendom van de parochie. Ik vermoed dat tal van plechtige communicantjes hier ooit een receptie hebben gekregen, toneelverenigingen komen er nog repeteren, Barbara heeft er ooit opgetreden, en als het aan Gregory ligt, zal het concertleven hier binnenkort een revival kennen. Hij heeft er al een paar achter de rug. Ook op het Mercierplein zelf zouden er komen. De gesprekken met de cafébazen uit de buurt hierover zijn al aan de gang. Zij willen de leemte vullen die het geschrapte Jam’in Jette komend voorjaar zal laten.

Uit El Metteko werden ook de ingrediënten voor een mojito geëxporteerd, maar wat vooral opvalt, is de goed gevulde ijskast met interessante biertjes, zoals die van brouwerij Dupont, Brasserie Ellezelloise of onze eigen Brasserie de la Senne.