Tom Kets kunnen we kennen uit de producties Singhet ende weset vro (KVS) en Revue (Kaaitheater), of van zijn rockgroep Keefman. Met de gitaar in de hand en Martine de Kok (zie ook Herman van Veen en Theater FroeFroe) aan zijn zij, maakte hij nu een kindervoorstelling naar een succesvol kinderboek.

Tom Kets: “Het is een schouwspel voor de allerkleinsten, vanaf 4 jaar. The Gruffalo is oorspronkelijk een Engels kinderboek van Julia Donaldson en Axel Scheffler dat verschenen is in 1999. Een prentenboek met niet zo heel veel tekst dat ondertussen ook in het Nederlands is uitgegeven door Lemniscaat. Samen met Martine de Kok heb ik daar een muzikale vertelvoorstelling van gemaakt.”

In de veronderstelling dat de kleintjes niet meelezen mogen we misschien wel een deel van het slimme verhaal verklappen.
Tom Kets: Het gaat over een kleine muis die in het bos woont en daar wordt belaagd door enkele grotere dieren: de vos, de uil en de slang. Fysiek kan ze niet tegen hen op, maar om ze te slim af te zijn, verzint ze een heel groot angstaanjagend monster: de Gruffalo. Ze vertelt tegen de grote dieren dat de Gruffalo haar vriend is en dat hij toevallig ook graag vos, uil en slang eet. Daardoor slaan ze op de vlucht. De vraag is dan natuurlijk of de Gruffalo echt bestaat, of alleen in de verbeelding van de muis. In het vervolg krijg je daarover nog meer te horen.

Veel tekeningen en weinig tekst: hoe breng je zo’n verhaal dan naar de scène?
Kets: Ik ben zelf een liefhebber van vertellingen. Van verhalen die mondeling worden doorgegeven. Onze voorstelling is in die zin een echte vertelvoorstelling. Maar wel op een actieve manier. We lezen niet zomaar voor. We proberen er echt actie in te stoppen en er zit ook heel veel muziek in. Een groot deel van het stuk bestaat uit liedjes rond het verhaal die de kinderen kunnen meezingen. We benaderen het stuk af en toe als een concert.

Het verhaal over de Gruffalo is grappig, maar ook een beetje angstaanjagend, toch?
Kets: Ik denk wel dat er griezelige momenten in zitten. Al is het niet de bedoeling dat de kinderen met angst naar huis gaan natuurlijk. Behalve spannende momenten zijn er ook droevige en blije. Het was belangrijk voor ons dat we alle grote basisgevoelens heel duidelijk aan bod konden laten komen. We hebben geprobeerd een laagdrempelige en warme voorstelling te maken zoals we die tijdens onze eigen kindertijd graag zouden hebben gezien.

En krijgen we de Gruffalo uiteindelijk te zien?
Kets: Het is moeilijk om daar een duidelijk antwoord op te geven. De voorstelling is geen verkleedpartij en wil veel aan de fantasie overlaten, maar het zou toch kunnen dat de Gruffalo opduikt. Meer kan ik daar nog niet over verklappen. michaël bellon