“Jammer dat de Zweedse chef niet wat meer speeltijd kreeg,” zal de ene opmerken. De andere zal de kritische oudjes Statler en Waldorf citeren. Een discussie over de leukste Muppet – Animal natuurlijk – zal in samenzang eindigen: “mah nà mah nà!”

Hamvraag: is dit meer dan een trip down memory lane? In Engeland en Amerika wordt de herlancering erg goed onthaald. Ik ben terughoudender. De door Jim Henson gecreëerde poppen hebben veel persoonlijkheid en komisch potentieel. Samen veroorzaken ze een gekte waar je vrolijk van wordt. Maar in de regel zijn ze pas grappig of ontroerend als je ze goed kent, bijvoorbeeld door ze week na week te zien stuntelen in de tv-serie.

The Muppet show liep van 1976 tot 1981 en werd achteraf nog vaak herhaald. In de nieuwe film krijgen Kermit de Kikker, Miss Piggy, Fozzie Bear en andere Gonzo’s weinig ruimte om hun ding te doen. Er wordt veel tijd verloren met de banale plot – gemenerik wil het theater van de Muppets vernielen om naar olie te boren – en te veel aandacht gaat naar de menselijke personages die de Muppets te hulp schieten. Men wil dat ook kinderen kunnen volgen. Volgens mij begrijpen ze papa’s of mama’s enthousiasme niet.