Hij is op zoek naar varkensboeren aan wie hij een mechanisch varken kan slijten, maar vindt Madonna. Het gehucht, niet de zangeres. De gsm-mast is er uitgeschakeld om de melk van de koeien niet te verzuren. De eventuele verbreding van een weg is een staatszaak. En klokslag negen uur verschijnt de geest van Prosper.

Hij dook tijdens de Eerste Wereldoorlog vergeefs in de latrines om een mosterdgas-aanval te overleven. Dat is straks honderd jaar geleden, maar in de Westhoek is de Eerste Wereldoorlog nog geen geschiedenis. De gladjanus kan niet rap genoeg weer weg zijn. Eigenlijk heeft hij groot gelijk, maar de film geeft hem geen gelijk.

De magisch-realistische fabel gaat te licht over de nare trekken van Madonna. Dat is een groter struikelblok dan de pijnlijk onleuke karikatuur van de schapen neukende dorpspastoor die Peter Van den Eede neerzet. In de weerbarstige Westhoek verbergt zich een waardige opvolger voor Manneken Pis en Terug naar Oosterdonk maar Frank Van Passel heeft hem niet gevonden.