De titel is een detail. Hoover is een buitengewoon fascinerend historisch personage en dat zowel door zijn eigenaardige persoonlijkheid, zijn rol in en impact op de Amerikaanse geschiedenis en de mythevorming.

Materiaal genoeg voor een HBO-serie van vijf jaargangen. Clint Eastwood is evenwel geen legende in de tv- maar in de filmbranche. Zijn film zegt lang niet alles over Hoover maar wel veel. Bijvoorbeeld dat hij presidenten wél en zijn moeder niet de baas kon. Het hardst schrik ik van de enorme invloed die zijn persoonlijke frustraties, tekortkomingen, angsten en ambities hadden op zijn werk en beleid. Dat hij zo lang ongestoord de FBI heeft mogen leiden en zijn macht kon blijven uitbreiden, grenst aan het onvoorstelbare.

Ontbreken er een paar opnames die je hart sneller doen slaan? Misschien wel. Maar laat ons aandacht hebben voor wat er wel is. Voor Eastwoods tegenwoordig weer onderschatte vertelkunst, voor DiCaprio’s opvallend onopvallende vertolking geheel ten dienste van de film, voor de foutloze omzetting van scenario naar film. Er hangt veel rook rond Hoover en deze film verheldert en demystificeert meer dan je van een film mag verwachten. Hoedje af.