Daarvoor werd geen parcours bedacht zoals gebruikelijk, maar worden alle video’s op hetzelfde scherm geprojecteerd, wat ‘zappen’ onmogelijk maakt. Het werk van de Poolse kunstenaar Artur Zmijewski neemt vaak de vorm aan van een sociaal experiment. In 'Repetition' voerde hij het beruchte Stanford Prison Experiment op waaruit blijkt dat mensen zich al gauw als beulen gaan gedragen als de situatie er zich toe leent.

In Argos is Zmijewski’s Singing lesson 2 te zien, een video waarin een repetitie wordt vastgelegd van een koor van dove kinderen. Het eigenlijke concert in de Thomaskirche in Leipzig is niet helemaal toonvast maar levert een boeiend en bijwijlen aangrijpend resultaat op. Sven Johnes Wissower Klinken gaat dan weer over een groep natuurgidsen die een collega heeft verloren tijdens een bergwandeling.

Als hommage aan hun overleden collega zingen ze samen een requiem. Guido van der Werve zorgt voor een lichtere noot. De video’s van de Nederlandse kunstenaar zijn doordrongen van romantiek en dat is in Nummer vier (I don’t want to get involved in this, I don’t want to be part of this, talk me out of it) niet anders. Beelden van overweldigende natuur en een koor dat op een boot Mozarts Requiem speelt wordt verrassend beëindigd met een puur staaltje slapstick.

Met drie video’s – en een ruimtelijke installatie van Tobias Putrih in de vorm van een zitmeubilair - is Cantemus een bescheiden tentoonstelling. Niettemin is ze het bezoeken waard. Mensen die op hun honger blijven zitten kunnen overigens ook de geslaagde video installatie van Vermeir & Heiremans bekijken, alsook een selectie films onder de noemer Sweet protestatons: performing reality in public space.