brusselnieuws.be

Paul Boeckmans, Open VLD, 26 jaar

Van alle geïnterviewden is Paul Boeckmans, voorzitter van de jongerenafdeling van Open VLD-Brussel, de enige 'echte' Brusselaar.

Boeckmans is het product van een Franstalige vader en een Nederlandstalige moeder. Hij groeide op in Anderlecht. Al die jaren heeft hij de hoofdstad in de positieve zin zien evolueren, zegt hij. "Veel stadskankers zijn verdwenen, de stad is een werf, wat betekent dat er veel geïnvesteerd wordt, en het wordt ook alsmaar fraaier. Stilaan worden we een wereldstad. Maar dan op mensenmaat."

Liberalisme draagt Boeckmans, vijfde voor het Vlaams parlement, hoog in het vaandel; kritiek lacht hij weg. "Zonder liberalisme zouden we zowel financieel als ethisch nog niet ver staan. Ik vind het het eerlijkste systeem, want het creëert de meeste kansen." De tegenwerping dat de socialisten zeggen dat ook zij kansen creëren, beantwoordt Boeckmans met een boutade: "Ja, maar zij doen dat door subsidies te verhogen, en wij door de belastingen te verlagen."

De jonge liberaal werkt in de logistieke sector. Opkijken doet hij naar Guy Vanhengel, die volgens hem de centen van het Gewest al tien jaar lang als een goede huisvader beheert. En zijn partij vindt hij een echte stadspartij. "We moeten ambitieus durven te zijn, en in deze internationale stad het Engels invoeren. Dat zal heel wat mensen veel rompslomp besparen. Zonder afbreuk te doen aan de positie van het Nederlands, uiteraard. Je moet het rationeel benaderen: Engels is nodig als je de kaart van de internationalisering wilt trekken."

Open VLD wordt weleens 'de partij van de auto' genoemd. "Niet waar," zegt Boeckmans. "Ik pleit voor een autoluwe stad. Dat is een stad waar het openbaar vervoer de spil vormt. We willen het metronetwerk fors uitbreiden, en als het kan zoveel mogelijk trams in eigen bedding laten rijden. Bussen mogen op termijn worden afgeschaft, want zij zitten tenslotte ook vast in het verkeer en ze zijn milieuvervuilend." De automobilist moet nu ook weer niet worden gepest. "Die overdreven ijver van sommigen voor de fiets ligt me niet. Je moet ruimte laten voor wagens, en niet overal met kalk fietsjes op het wegdek schilderen. Dat is onveilig voor de fietsers en tenslotte is het openbaar vervoer belangrijker dan de fiets."

Als Brusselaar vindt Boeckmans het communautaire maar niets. "Vlaanderen is enorm aan het verrechtsen. Brussel is dan toch opener." In een vroegere periode had hij een Belgische vlag in zijn kamer hangen, zegt hij. "Uiteraard naast een blauwe," voegt hij eraan toe. "Een kwestie van burgerzin, Belgische burgerzin. Ook dat kan een identiteitsgevoel zijn. Ik geloof echt in een open samenleving. Waarin iedereen zich bewust is van het wereldgevoel dat we allemaal delen." Boeckmans is voorstander van een harde hand, als het echt nodig is. "Kuregem? Daar mag de politie wat meer patrouilleren. Wedden dat het er rustiger zal worden? We mogen de onveiligheid en criminaliteit echt niet minimaliseren."

Eva Lauwers, Groen !, 25 jaar

Sint-Gillis is een leuke plek om te wonen. Dat vindt Eva Lauwers, voorzitster van JongGroen! Brussel.

"Ik vind het spijtig dat Groen! zo'n oubollig imago heeft," vertelt de jonge politica. "Mensen menen dat we nog altijd van die geitenwollensokken zijn. Om ze van antwoord te dienen: die tijd is voorbij!"

Eva Lauwers is al van jongs af actief in de ecologische partij. "Een familietrek," zegt ze zelf. "Mijn vader zat al bij Agalev." In de Brusselse politiek ligt het thema huisvesting haar na aan het hart. "Brussel heeft veel potentieel voor jonge mensen, maar is verschrikkelijk duur om te wonen. Heel anders dan bijvoorbeeld Antwerpen, waar je in het centrum makkelijk appartementen voor vijfhonderd euro vindt. Met mijn partij probeer ik me in te zetten om de leegstand in de stad tegen te gaan. Waarom niet al die mooie, maar vervallen huizen renoveren en er appartementen van maken? En de huurmarkt reguleren, zodat er genoeg aanbod is, maar prijzen nooit de pan uitswingen. Dat kan als je doordacht een aantal huizen renoveert en opdeelt in catego­rieën. Ik merk dat er bij jonge mensen een breed draagvlak bestaat om dit te doen." Lauwers spreekt uit ondervinding: zelf heeft ze een huis gerenoveerd in Sint-Gillis, een gemeente waar ze graag woont. Ze is biologe van opleiding en geeft les op een middelbare school. De komende verkiezingen is ze tweede opvolgster op de Europese lijst.

Meertalig onderwijs is voor haar de sleutel tot een sterk stadsgewest. "We hebben dat echt nodig. Ik vind het altijd wat raar dat men hier in Brussel in het Nederlandstalig onderwijs straffen geeft als men leerlingen betrapt op Frans spreken op de speelplaats. Absurd, in een stad die grotendeels Franstalig is. In Brussel kunnen we toch in zowel Frans- als Nederlandstalige scholen bepaalde vakken in de andere landstaal geven? Het zou de samenwerking tussen de taalgroepen ten goede komen. Dat is hier toch meer dan nodig. En waarom niet, na lessen in het Nederlands en het Frans, ook durven te denken aan nog meer talen?"

Uiteraard is Lauwers voor meer fiets in de stad. En minder auto. "Ik ben het gewoon beu om, als ik 's zomers op een terrasje zit, een wolk van uitlaatgassen over me heen te krijgen van automobilisten die een parkeerplek zoeken." Meer trams in eigen bedding vindt ze ook wenselijk. "Want Pascal Smet, die houdt nog te veel rekening met de auto."

Neal Raes, SLP, 25 jaar

Neal Raes woont in de wijk Het Rad in Anderlecht. Tot voor kort was hij voorzitter van L2, de jongerenafdeling van SLP, de Sociaal-Liberale Partij. Hij werkt als jeugdconsulent bij de VGC, de Vlaamse Gemeenschapscommissie.

Voor Raes is de wijk waar hij woont, het ijkpunt voor de grotere Brusselse context. "Het is een heel gemengde buurt. Je vindt hier zowel authentieke Brusselaars als inwijkelingen uit binnen- en buitenland. Een mix van jong en oud, en iedereen komt goed met elkaar overeen."

Binnen die kleine samenleving, en binnen Brussel, voelt Raes zich een 'pragmatische Vlaming'. "SLP heeft een regio­nalistisch profiel, maar we willen ons niet in een vakje laten stoppen. In Brussel speelt dat communautaire ook niet zo." Zijn profiel is wel duidelijk sociaal-liberaal. "Dat wil zeggen dat ik het sociale, het gemeenschappelijke, wil combineren met net genoeg individualisme. Een tegenspraak vind ik dat niet echt. Om je een voorbeeld te geven: ik ben wel voor vrijheid van meningsuiting, maar niet als absoluut recht. Je mag niet onbeperkt beledigen, en je moet altijd het recht hebben je te kunnen verdedigen."

Prognoses voor de komende verkiezingen geeft Raes niet. "We hebben als partij wel degelijk een draagvlak in Brussel. Vooral jonge mensen voelen zich aangesproken door onze thema's." Wat heeft SLP dan te bieden voor Brussel? "Brussel is niet hetzelfde als de andere gewesten, dus hoeft het ook niet hetzelfde statuut te krijgen als Vlaanderen en Wallonië. Brussel is een stadsgewest en moet dan ook in staat zijn om een eigen vorm te kiezen. En nu we toch bezig zijn: de Europese Unie mag hier aanwezig zijn, zo breed mogelijk zelfs, maar ze moet dan ook een deel van de kosten voor die aanwezigheid op zich nemen. De stad kan wat mij betreft op termijn overigens een Europees district worden, binnen een Europese confederatie."

Als antwoord op de financiële crisis stelt de jonge sociaal-liberaal vast dat veel mensen teruggrijpen naar het sociale. "We moeten niet bang zijn voor de toekomst. De wereld is maakbaar als je een langetermijnvisie hanteert." Het ideologische blijkt ook een bindmiddel: Raes bewondert Sven Gatz (Open VLD) om zijn sociale liberalisme.

Isabelle Van Laethem, Lijst Dedecker, 28 jaar

Isabelle Van Laethem woont in Brussel en is voorzitster van Jong Gezond Verstand, de jongerenafdeling van Lijst Dedecker (LDD). Een bewuste keuze.

Van Laethem studeerde communicatiewetenschappen aan de VUB en werkt voor een communicatiebureau. Als jonge vrouw raakte ze tijdens haar studie geboeid door de politiek door docent Frank Thevissen, waardoor ze de stap naar de politiek waagde. Eerst bij Open VLD, waar ze kabinetsmedewerkster van Patrick Dewael was. Ze koos uiteindelijk voor Lijst Dedecker omdat ze naar eigen zeggen 'een echte liberaal' is. "Op den duur kreeg je de indruk dat Open VLD bang was voor de linkse partijen en dat we telkens onze broek maar moesten laten zakken," zegt ze ferm.
Als inwoonster van Brussel en gezicht van de lokale afdeling van LDD is Van Laethem begaan met mobiliteit. "Een stad heeft een efficiënt en goedkoop openbaar vervoer nodig, zonder de auto volledig uit de stad te bannen. De Brusselaar heeft recht op zijn auto. Hoe absurd is het dat de metro aan de rand van de stad stopt? Maak de stad toegankelijk, trek die lijnen door. En combineer dat met grote parkeerterreinen aan de rand, waar automobilisten hun wagen goedkoop en veilig kunnen achterlaten."

Onderwijs en werk zijn voor haar kernthema's. "Als we geen maatregelen nemen, dan stevenen we af op een ramp. Want naast je best doen op school – het lijkt wel of men zich alleen richt op de zwakkere leerlingen – beloont men ook werk onvoldoende. Niet werken wordt wél beloond."
Het communautaire bekijkt de liberale politica rationeel. "Vlaanderen moet consequenter en moediger zijn. Als je ziet dat er over zoiets als B-H-V nog steeds geen consensus is bereikt, dan is het voor mij duidelijk dat toenadering tussen Vlamingen en Franstaligen bijna onmogelijk is. Wanneer blijkt dat de federale constructie geen daadkracht meer heeft en dat we op de grenzen van het federale bestuurssysteem zitten, dan moeten we maar voor Vlaamse zelfstandigheid opkomen. Da's een kwestie van durf en eerlijkheid."

Maar wat met Brussel? "Om eerlijk te zijn geloof ik wel in een volwaardig stadsgewest. Brussel moet meer gewestbevoegdheden krijgen. Op voorwaarde dat het met zijn omgeving vrede sluit, en er een overlegmodel, een soort Eu­regio, mee vormt. De stad kan niet helemaal afgezonderd worden. Brussel kan beter, veel beter. Maar het moet ook willen, natuurlijk."