brusselnieuws.be

Voor regisseur Ruud Gielens is het niet de eerste keer dat hij teruggrijpt naar het oudbakken genre van de revue om actuele kwesties aan te kaarten. Van zijn hand zijn ook de Handke-bewerking Het moment waarop we niets van elkaar wisten en de theatrale zangstonde Singhet ende weset vro, die alletwee een sterk revuekarakter hadden. Ruud Gielens: “Het is een theatervorm waar ik erg van hou omdat je ermee kunt doen en laten wat je wilt. Wat een revue is, ligt niet vast, maar je kunt er muziek, dans en tekst in kwijt. Die openheid past goed bij de manier waarop we willen omgaan met het onderwerp van deze productie.”

“Ik heb een enorme teleurstelling en ontgoocheling overgehouden aan de Belgische politieke gebeurtenissen van de laatste maanden en jaren. Daar wou ik op een adequate manier op reageren. Misschien door een tekst te schrijven of te laten schrijven, maar uiteindelijk kwam ik toch weer bij de revue. Op Antenne 2 becommentarieerde men daar vroeger trouwens ook het politieke jaaroverzicht mee. Dat willen wij ook doen, maar op een impliciete manier. We willen onze onmacht tonen in het omgaan met de gebeurtenissen van het laatste jaar. Letterlijk, want wat mij nog het meest geërgerd heeft, is de impasse die de politiek ook bij de bevolking veroorzaakt heeft. Terwijl we deze voorstelling aan het maken waren, hebben we zelfs ontdekt dat het onmogelijk was geworden om fictie te maken van de politieke realiteit, omdat die realiteit zelf al een zo’n hoog fictiegehalte had. Als theatermaker voel je je bijna gecastreerd door het feit dat de politiek het zover heeft laten komen dat impasse en desinteresse alles is wat rest. Wij makers, die toch mensen zijn met een zeker politiek bewustzijn, stelden vast dat we de kranten bijna niet meer lazen omdat het ons koud begon te laten. Dat vind ik verontrustend. Politici vertegenwoordigen op die manier niemand meer. Over idealen gaat het dus ook al lang niet meer. Wel over zoveel mogelijk macht verwerven met populistische standpunten.”

Is de politieke impasse er dan niet gekomen omdat de politici deze keer juist woord willen houden ten aanzien van hun kiezers? Gielens: “Het probleem is dat het kiezersbedrog dit keer al voor de verkiezingen plaatshad. Zo’n Leterme is helemaal geen flamingant, maar heeft zich van het Vlaams nationalisme bediend om kiezers binnen te halen. Dat is gelukt, maar daarvoor heeft hij zodanig veel beloftes moeten doen die hij niet kan waarmaken, waardoor alle andere maatschappelijke problemen nu worden verwaarloosd. Eigenlijk pleegde Leterme dus kiezersbedrog vanaf dag één.”

Zingend parlement
Met Revue creëert de KVS dus letterlijk en figuurlijk een schaduwparlement in haar schouwburg. Een vijftiental muzikanten, zangers en acteurs – veel mensen die in Singhet zaten, aangevuld met straffe artiesten als Stefan Degand, Stefan Perceval en grande dame Vera Coomans – nemen tijdens de voorstelling plaats in een nagebouwd halfrond. Gielens: “Maar het is niet zo dat je naar een zitting komt kijken waar de fractieleiders van de Open VLD en de PS komen spreken. Het geheel zal redelijk fragmentair zijn, met veel korte maar intense scènes. We hebben ons gebaseerd op teksten van Van Ostaijen, Brecht, en Valentin, maar het grootste deel hebben we zelf geschreven. Zowat iedereen is zelf in de pen gekropen om zijn of haar persoonlijke ontgoocheling uit te drukken. Maar wel met de ambitie om een tegenvoorstel te doen, dat constructiever is dan wat de politiek vandaag levert. En de muziek – met liedjes van Presley tot Eisler – verenigt wat de tekst uit elkaar drijft. Het zijn liedjes die een eenheid oproepen, of een ideaal bezingen. Als de politiek het laat afweten moet de kunst ons maar verbinden.”

:: 12 > 15 & 18 > 21 juni 2008, telkens om 20u, in het Nederlands, met Franse boventitels, KVS_Bol Lakensestraat 146, Brussel/Bruxelles, info en tickets: 02-210.11.12, tickets@kvs.be