brusselnieuws.be

Ze zijn met z’n vijftienen, allemaal twintigers die net of bijna afgestudeerd zijn. De meesten zijn opgeleid in het Brusselse Conservatorium en kennen elkaar van de samenspelklas. Hoewel sommigen inmiddels al lesgeven of in grote orkesten spelen, zoeken ze allemaal hun weg in de kamermuziek. Makkelijk is die weg niet. “Het is niet zo dat je meteen een vaste baan krijgt bij een strijkkwartet,” zegt altviolist Kris Hellemans. “Als jong muzikant moet je zelf investeren en iets uit de grond stampen.”

Dus besloten Hellemans en zijn studievrienden een nieuw ensemble op te richten. Niet het zoveelste pianotrio – daar zat wellicht niemand op te wachten –, maar een ensemble met een originele bezetting en een uitgesproken identiteit. Odysseia heeft strijkers, blazers, pianisten en een sopraan in haar rangen. Soms staan ze met z’n allen op het podium, maar vaak ook treden ze op in kleinere, wisselende formaties.

Het programma is telkens een combinatie van hedendaagse muziek en een twintigste-eeuws of iets ouder werk. Op hun volgende concert brengen ze bijvoorbeeld zowel een klassiek-romantisch werk van Ernö Dohnányi als een sextet van Krzysztof Penderecki en een nieuw stuk van Frederik Neyrinck. Neyrinck is de jonge huiscomponist van Odysseia. “We willen repertoiremuziek confronteren met hedendaagse werken. Op die manier wordt de 21ste-eeuwse muziek ook beter begrijpbaar,” legt Neyrinck uit. “Zo schreef ik voor Odysseia Der Wanderer, een stuk waarin ik voortborduur op thema’s van Schubert. Het staat op het programma samen met een octet van Schubert.”

Neyrinck componeerde ook het lijfstuk van het ensemble. Dat kreeg zijn eerste opvoering vorig jaar in februari, toen het ensemble zijn eerste officiële concert gaf. In het stuk, dat Neyrinck Odysseia noemde, verwerkte hij de eerste regels van het epos van Homeros: ‘Bezing mij, o muze, de vindingrijke man, die zeer veel rondzwierf...’

Geen Vivaldi
Naast hedendaagse werken brengt Odysseia ook veel oudere muziek die bijna nooit gespeeld wordt. “Zeker in het twintigste-eeuwse repertoire is er nog zoveel muziek die niet ontdekt is of nooit uitgevoerd wordt,” zegt Bart Verheyen, een van de pianisten van het gezelschap.

Met die muzikale keuzes bereik je natuurlijk niet meteen het grote publiek. De leden van Odysseia zijn zich daarvan bewust. Hellemans: “Dat is dan maar zo. Wij proberen een identiteit op te bouwen en een eigen sound te vinden. Als we voor Vivaldi hadden gekozen, zou men ongetwijfeld over ons zeggen: ‘Daar heb je het zoveelste ensemble.’”

Nochtans is het niet evident om als jong gezelschap aan de bak te komen. “Het vraagt een heel grote investering in tijd en energie. In het begin is het alleen vol te houden uit liefde voor de muziek,” zegt Verheyen. “Er zijn niet alleen de vele repetities, maar er is ook de hele omkadering. Wij moeten de zakelijke kant zelf zien te beredderen. We kunnen daar niemand voor betalen, want we krijgen nog geen subsidies.” Het ensemble heeft daarom een dagelijks bestuur aangeduid: Verheyen doet de artistieke coördinatie, Hellemans houdt zich bezig met de financiële rompslomp, en klarinettist Dries Tack heeft de zakelijke leiding op zich genomen.

Gelukkig krijgt het jonge ensemble de steun van het Koninklijk Conservato­rium, waar Odysseia in residentie is. Hellemans: “Dat betekent dat we er kunnen repeteren en programmaboekjes kunnen kopiëren en dat ze affiches en flyers voor ons drukken. Maar het zou ook kunnen dat er op de langere termijn een meer inhoudelijke samenwerking komt, dat de compositieklas stukken voor ons bewerkt, bijvoorbeeld.” Odysseia mag ook concerten geven in het Conservatorium. Hellemans: “Het afgelopen jaar was één grote showcase. We hebben laten zien wat we te bieden hebben. Nu is het te hopen dat culturele centra en andere concert­organisatoren het oppikken.”

:: Odysseia geeft op 15 februari om 20 uur een concert in het Koninklijk Conservatorium met werk van Dohnányi, Penderecki en Neyrinck. Het publiek betaalt een vrije bijdrage. Meer op www.myspace.com/odysseiaensemble