Niet oninteressante informatie, mr. Parten. Wordt vervolgd?

De belangstelling voor GOMB-woningen is inderdaad groot maar een en ander moet wel genuanceerd worden. Het lijkt uiteraard aantrekkelijk een woning te verwerven waarvan de prijs 30% beneden de marktprijs zou liggen. Beleggers weten dat ook en merkwaardig genoeg kunnen ook zij GOMB-woningen kopen om ze daarna te verhuren, zogezegd aan een sociale prijs die al te vaak wordt omzeild door de woning bemeubeld te verhuren. Bij “vooruitziende” koppels probeert soms elk van de partners een appartement te verwerven. Kortom, het aantal kandidaten zou lager zijn als de GOMB haar selectiecriteria aanpaste door bijv. beleggers uit te sluiten en zich meer zou richten op mensen die effectief in het appartement willen wonen.

Uit de praktijk blijkt dat heel wat kopers al na enkele jaren verhuizen. Hier speelt ook de kwaliteit een rol. Daar waar je van de GOMB als met overheidsgeld werkende instelling mag verwachten dat zij haar kopers beschermt, kiest ze bij problemen in de praktijk al te vaak de kant van de promotor. Dat blijkt uit de diverse juridische procedures die individuele kopers of kopersgroepen tegen de promotor (aannemer en GOMB) voer(d)en. In hoeverre de voordelen die de promotor aan kopers die aan de GOMB verbonden zijn, verleent, hierin een rol spelen kan nog uitgezocht worden. In ons geval weigerde de promotor de contractueel vastgelegde vergoeding voor laattijdige oplevering te betalen. Tevens weigerde men de Wet Breyne te respecteren en weigerde zelfs de GOMB de lastenboeken ter beschikking van de kopers te stellen, ook al stelt ze in de notariële acte meermaals dat de kopers hier recht op hebben. Het gevolg laat zich raden; een minder eerlijke aannemer vervangt al te graag de door de architect voorgeschreven materialen door andere, met daarin één constante: beterkoop. In ons gebouw waren liften voorzien voor 8 personen, de aannemer plaatse er voor 6 die in tegenstelling tot wat werd aangekondigd niet toegankelijk bleken te zijn voor gehandicapten ook al omwille van 4, 5 tot 7 trappen waarvan de kopers op plan niet op de hoogte waren. Een erkend expert stelde ernstige akoestische problemen vast maar die expert werd gewoon gewraakt zodat ik nog steeds het sanitair gebeuren van de buren kan volgen. Verder werkt in mijn appartement de verwarming na jaren nog niet naar behoren, ontbreekt zelfs plaatselijk de isolatie in de gemeenschappelijke scheidingsmuur en is het gasfornuis niet reglementair aangesloten maar zelfs voor zo’n zware fouten neemt de GOMB geen enkele verantwoordelijkheid en doet ze niets om haar kopers bij te staan. Sterker nog: ze weigert zelfs dat te doen. Dit sterkt de promotor erin om de kopers als “quantité negliable” te beschouwen en elk ernstig contact te weigeren.

Velen hadden dan ook gehoopt dat de “tevredenheidstudie” die de GOMB enkele jaren geleden met veel tamtam aankondigde tot verandering zou leiden maar dat blijkt een misrekening. Het blijft dus maar de vraag of de financiële inbreng van de gemeenschap via de GOMB effectief bij haar kopers terecht komt of in de zakken van malafide aannemers verdwijnt. Kortom, de Augiasstal die de GOMB soms lijkt te zijn, zou eens goed moeten worden uitgemest waarna de GOMB-projecten hopelijk de glans krijgen die ze verdienen.