V erslagen van vergaderingen die door kabinetten worden gewijzigd, ramingen die de administratie moet uitvoeren maar die met één pennentrek naar de prullenmand worden verwezen, dienstreizen die worden georganiseerd zonder de adminis­tratie op de hoogte te brengen: het vertrouwen tussen de kabinetten van de drie collegeleden Jean-Luc Vanraes (Open VLD, Onderwijs), Brigitte Grouwels (CD&V, Welzijn) en Bruno De Lille (Groen!, Cultuur) en de administratie van de Vlaamse gemeenschapscommissie (VGC) is helemaal zoek. Dat blijkt uit een brief die veertig onderdirecteurs op 22 maart aan de collegeleden hebben overgemaakt en waarop ze net voor de paasvakantie een antwoord van collegevoorzitter Vanraes hebben kregen.

In de brief uiten de adjunct-directeurs hun ongenoegen over de samenwerking tussen de politiek en de administratie en stellen ze zich openlijk vragen over hun huidige rol en positie als adjuncten in de VGC-administratie.

De initiatiefnemers van de collectieve brief willen de diplomatieke weg bewandelen “zonder pers of vakbonden” en willen dus niet praten. Ze hopen de komende weken op een gesprek binnen het management­comité en zullen dan zien of ze verdere stappen ondernemen.

'Samenwerking onmogelijk gemaakt'
Een van de ondertekenaars is wel bereid meer uitleg te geven over de malaise. “Wij als adjunct-directeurs zijn het meest rechtstreeks betrokken bij het beleid. We moeten voor alle dossiers uiteindelijk samenwerken met de kabinetten van het VGC-college. Voor de financiering, voor de uitvoering, moeten we het fiat krijgen van het kabinet. Maar die samenwerking wordt ons onmogelijk gemaakt.”

Vooral de VGC-kabinetten van Vanraes en Grouwels, en meer bepaald de twee adjunct-kabinetschefs, wor­den met de vinger gewezen. Die zouden er samen alles aan doen om de VGC-dossiers volledig naar hun hand te zetten.

De administratie, die toch het verlengstuk zou moeten zijn van het beleid, wordt daarbij gepasseerd. “Zoals altijd probeer je het kabinet wat te ‘voelen’,” klinkt het nog. “Je houdt rekening met de beleidsopties van het collegelid voor wie je werkt. Maar zelfs dan wordt daar totaal geen rekening mee gehouden. De mensen raken totaal gedesillusioneerd. Ze vragen zich af: waarvoor dienen we nog?”

De brief is door veertig van de iets meer dan vijftig onderdirecteurs ondertekend, met naam en toenaam. Enkele van hun oversten hebben impliciet hun steun betuigd aan de brief. De actie is een primeur in de geschiedenis van de VGC.

In een korte brief van 7 april antwoordt collegevoorzitter Jean-Luc Vanraes dat hij de bekommernis van de onderdirecteurs ter harte neemt. Het is nog maar de vraag of dat de gemoederen kan bedaren.