“Volgens de Wajapi werden hemel en aarde bij het ontstaan van de wereld gescheiden. Maar op een dag zou de hemel naar beneden vallen. Gelukkig hielden de hoogste bomen in het woud hem tegen. Maar omdat de hemel zo zwaar werd, begonnen de bomen te buigen, te kreunen, te kraken. De hemel zakte almaar dieper en dieper, het werd almaar donkerder en donkerder... De indianen konden zelfs niet meer op jacht gaan, en iedereen kreeg buikpijn van de honger. Alle mensen zouden sterven... Maar dankzij ‘de dans om de hemel te duwen’ ging de hemel wonder boven wonder toch weer stijgen.”

De lange veren van de verticale kroon komen van de ara en de toekan. Dat zijn twee vogels die heel hoog in de lucht vliegen, en zo helpen de hemel op zijn plaats te houden.