De voorbije maanden werden opnieuw gekleurd door verschillende voorbeelden van erg ongelukkige vertalingen naar het Nederlands in Brussel. Vaak blijkt het daarbij om gemeentelijke blunders te gaan.

De Vlaamse Brusselminister antwoordde nu in het Vlaams parlement op een vraag van Paul Delva (CD&V), die zich afvroeg of Smet stappen zou ondernemen.

“Ik zal een brief sturen aan minister-president Picqué, bevoegd voor de voogdij over de plaatselijke besturen in Brussel, met een kopie aan de heer Vanraes. Ik zal de negentien burgemeesters aanschrijven, de negentien OCMW-voorzitters en de Nederlandstalige schepenen om onze bezorgdheid te uiten over de manier – soms incidenteel en niet altijd met opzet – waarop haar inwoners in schabouwelijk Nederlands worden aangesproken. Meteen zal ik het aanbod dat we hebben om te ondersteunen, bekendmaken.”

Die ondersteuning kan onder meer via het Huis van het Nederlands gaan. Smet haalt het voorbeeld van de gemeente Sint-Gillis aan. Die kwam uitvoerig in de pers nadat de gemeente een nagenoeg onbegrijpelijke en ook wel hilarische brief aan Nederlandstalige ouders had gestuurd. De gemeente sloot ondertussen een samenwerkingsakkoord met het Huis, dat een taalbeleid binnen de gemeente-administratie uitwerkt.

Smet wijst ook op “de verantwoordelijkheid van de Nederlandstalige leden van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering. Die is cruciaal. Het is een van de redenen dat ze in deze regering zitten.”