De actiegroep Museumzondermuseum 'viert' op 1 februari de eerste verjaardag van de sluiting van het Museum voor Moderne Kunst. De groep - die deels bestaat uit voormalige personeelsleden van het museum - protesteert tegen het eigengereide optreden van Draguet. Dat gebeurt elke eerste woensdag van de maand om 13 uur, met een ludieke actie. Hoewel het aantal deelnemers de voorbije keer aan de lage kant was (een dertigtal, red.), was er voor het eerst ook politie aanwezig.

“Neen,  ik wil hen niet laten oppakken,” zegt Draguet aan brusselnieuws.be. “Ik wil wel verhinderen dat er schade zou worden aangericht aan de kunstwerken in de lobby van de KMSKB. Het protest is trouwens uitgegroeid tot een kunsthappening an sich."

Draguet ontkent dat hij de beslissing heeft genomen zonder medeweten van de voogdijoverheid. “De sluiting stond expliciet vermeld in een nota aan minister Sabine Laruelle (MR, in de vorige legislatuur bevoegd voor de federaal gebleven musea, red.) . Ik heb daar officieel nooit commentaar op gekregen. Anderzijds is het wel zo dat je doortastend moet optreden als je dingen wil veranderen”. 

'Niet in een ondergrondse bunker'
Voornaamste reden voor de sluiting van het Museum voor Moderne Kunst is dat Draguet er, na de restauratie die nu aan de gang is, het Fin de Sièclemuseum in wil onderbrengen. De opening is gepland op 13 november 2012. “Het gaat maar om een werknaam. We gaan een studiebureau laten onderzoeken of de naam Fin de Siècle niet afstoot en of er geen beter alternatief is."

De sluiting is voor deel ook pokerspel van Draguet, die de aandacht wou vestigen op de noodzaak van een nieuwbouw. Draguet vindt dat anno 2012 moderne en hedendaagse kunst niet thuishoort in een ondergrondse bunker, maar in een hedendaags gebouw van een toparchitect, dat op zich al mensen naar Brussel lokt.

“Na de Tweede Wereldoorlog is er zo goed als geen interessante architectuur meer bijgekomen in Brussel. Toparchitecten als de Amerikaan Richard Meier (onder meer het Getty Museum in Los Angeles, red.) of Renzo Piano (Centre Pompidou in Parijs) vind ik zeer aantrekkelijk. Zij vertrekken vanuit de noden van een museum en creëren niet alleen mooie, maar ook werkbare architectuur.”

Zoektocht naar locatie van start
Draguet hoopt nog steeds dat het museum er kan komen in het Jubelpark, boven de nu nog open tunnelmond. “Binnenkort gaat een typo-morfologische studie van start. Die moet voor elke mogelijke locatie de impact bestuderen op het gebouw. De alternatieve opties zoals die van de Heizel en het Neo-project wil ik niet uitsluiten.”