Dat blijkt uit cijfers die La Strada, het steunpunt voor thuislozenzorg, dinsdag bekend maakte.

La Strada bracht voor de eerste keer gegevens uit de verschillende opvangcentra samen en probeerde daarmee het profiel van de thuislozen te schetsen. Een aantal centra deden niet mee; de cijfers zijn dus een onderschatting van het werkelijke aantal thuislozen.

In 2010 werden er 3.028 mensen opgevangen, waaronder 964 kinderen. Een vierde van de opgevangen mensen zijn gezinnen, meestal eenoudergezinnen. “En de situatie van de betrokken personen is precair: lage scholing, geen inkomen,” zegt Laurent Van Hoorebeek van La Strada.

Van de opgevangen meerderjarige thuislozen is 57 procent man en 43 procent vrouw.  Mannen en vrouwen in de thuislozenzorg hebben een duidelijk verschillend profiel. Bijna alle mannen zijn alleenstaand zonder kinderen, terwijl bij de vrouwen een kleine helft kinderen heeft. Er zitten nauwelijks koppels in de opvang. Vrouwen zijn ook opmerkelijk jonger: 62 procent is jonger dan 35 jaar, terwijl dat bij de mannen maar 41 procent is.

Vrouwen: thuisloos na scheiding
Ook de voorgeschiedenis van mannen en vrouwen is doorgaans anders. Vrouwen komen vaker uit een privéwoning of hebben bij familie gelogeerd, niet zelden na een echtscheiding of intrafamiliaal geweld. Mannen hebben er vaker een verblijf op straat op zitten. “Voor bijna de helft van de vrouwen is de scheiding de oorzaak van het verlies van de woning,” meldt La Strada. “Het zijn dus vaker de vrouwen die dringend de woning moeten verlaten in geval van scheiding.”

Opvallend: 43 procent van de vrouwen in thuislozenzorg heeft een diploma hoger secundair of hoger onderwijs. “Ze zijn duidelijk hoger geschoold dan de mannen, van wie meer dan de helft niet voorbij het lager secundair onderwijs is geraakt.” Toch hebben zij even weinig inkomsten als de mannen. Een derde heeft geen enkele inkomensbron.

Slechts 4 procent van de mensen in thuislozenzorg komt rechtstreeks uit het buitenland, en dan meestal uit Marokko of Congo. 60 procent heeft de Belgische nationaliteit.

Kort verblijf
De meeste mensen verblijven slechts kort in een centrum, minder dan zes weken. Wie kinderen heeft, vertrekt zo snel mogelijk. “Mogelijk is het voor een vrouw met haar kinderen moeilijk om in gemeenschap te moeten leven in een onthaaltehuis. De aanwezigheid van kinderen kan dus een drijfveer zijn bij het zoeken naar een alternatief.”

Slechts een vierde gaat achteraf naar een privéwoning. De rest gaat naar familie, naar een ander centrum, of verdwijnt van de radar.

Cijfers
Het was de eerste keer dat de profielen van Brusselse thuislozen gescreend worden. “Uitsluiting gebonden aan huisvesting neemt zeer uiteenlopende vormen aan: mensen die op straat leven, mensen in ontoereikende of instabiele huisvesting, mensen die bedreigd worden uit hun huis te worden gezet, mensen die tijdelijk in centra voor dringend onthaal of in onthaaltehuizen leven. Cijfers zijn broodnodig om een efficiënt beleid te organiseren.”