Wandelend van het Dapperheidsplein naar het kanaal kom je door Anderlechts bekendste straat, de Wayezstraat, het bruisende centrum van de gemeente, de plaats waar een van de oudste jaarmarkten van het land plaatsvinden. Maar je kunt er niet onderuit: net als zoveel andere Brusselse winkelstraten heeft de Wayezstraat de afgelopen jaren pluimen verloren. Het straatbeeld wordt meer en meer gedomineerd door snackbars en goedkope winkels die om de haverklap van eigenaar veranderen.

De evolutie heeft ongetwijfeld te maken met de veranderde bevolking in de wijk. Maar er is meer aan de hand. De handelaren, die klanten van ver buiten de gemeente trokken, hielden er in de loop der jaren mee op. Onlangs nog gingen een goede viswinkel en een kaashandel dicht. “Tja, het is een Brussels fenomeen, zeker?” zegt Carlos Declerck, die al 22 jaar de slagerij in de Veeweidestraat uitbaat. “De Maria-Christinastraat (in Laken, red.) bruiste vroeger ook. De tijden veranderen.”

De wijk is ook ten goede veranderd. Het Verzetsplein werd dankzij een wijkcontract onder handen genomen. Het autovrij maken van het plein en de fontein in het midden maken het plein mooier, dat moet ook René van de bekende gelijknamige Friture toegeven. Toch zat ook hij met vragen toen hij van de plannen hoorde. Hij vreesde net als veel andere middenstanders dat zijn klanten hun parkeerplaats kwijt waren. “Voorlopig heb ik niet te klagen,” zegt hij. “De klanten blijven komen. Daar zal mijn goede reputatie wel mee te maken hebben.” Voor Alain Cornelis, de bekende restaurateur van het gelijknamige restaurant in de Paul Jansonlaan even verderop, liep het minder positief. Hij heeft zijn dienst eind vorig jaar gehalveerd: “We werken alleen nog op bestelling.”

De directe aanleiding is het nieuwe parkeerreglement op wedstrijdavonden van RSCA. “Sinds het parkeerplan in het centrum van kracht is, waren we al veel klanten verloren. De wedstrijdavonden maakten vel goed, maar die vielen nu ook weg.” Anderen zeggen dat Alain Cornelis al van plan was te stoppen en dat hij het parkeerreglement als excuus aangrijpt. We vragen het aan zijn zus Bernadette, die in de Veeweidestraat een apotheek heeft. “2010 was een uitzonderlijk goed jaar. Mijn broer wilde toen echt verdergaan, maar het parkeerreglement heeft hem de das omgedaan – en hem niet alleen, overigens. Alle kleine handelaars klagen erover: dit is een echt pestbeleid.”

We gaan ook even langs bij Michael Sturbois van de bekende brasserie Le Chapeau Blanc in de Wayezstraat. “Een zaak sluit niet alleen door een parkeerbeleid, daar moeten we niet flauw over doen. Feit is wel dat het beleid ons echt niet gunstig gezind is. Ook wij zijn klanten kwijt. Eters kunnen hier maximaal twee uur parkeren, en het reglement op voetbalavonden maakt het alleen ingewikkelder. We krijgen het niet uitgelegd. Wij kunnen natuurlijk rekenen op een uitgebreide klantenkring, maar een beginnend restaurateur houdt het hier niet lang vol.”

De gemeente geeft bij monde van schepen van Middenstand Danielle Depré (FDF) toe dat de Wayezstraat erop achteruitgaat. “Ik heb de situa­tie geanalyseerd en ik merk inderdaad dat kwaliteitshandelszaken verdwijnen en geen waardige vervanger vinden, denk maar aan de kaaswinkel. We moeten een uitgebreid debat voeren over de Wayezstraat, waarbij we ook het parkeerplan moeten durven te evalueren en een actieve politiek voeren om kwaliteit aan te trekken.”

Is dat dan niet rijkelijk laat? “Ik ben nog maar een jaar schepen en werk me nog in.” Dat hebben haar twee voorgangers, (ex-)partijgenoten Willy Raes (MR) en Gaëtan Van Goidsenhoven (MR), in een en dezelfde legislatuur waarschijnlijk ook gedaan.

--------------------------
Een nieuwe reeks: De Sukkelstraat. Tot de zomervakantie legt de stadskrant BDW elke week een pijnlijk aanslepend dossier uit een van de 22 Brusselse gemeenten op tafel. Komt er ooit schot in de zaak?